آلتـــــــ∞ـــــــرو

وقتی خسته‌ایم، نه فقط تن، که پاسبان آگاهی نیز فرسوده می‌شود؛ و آن‌گاه اندیشه‌هایی سر برمی‌آورند که گمان می‌کردیم برای همیشه خاموششان کرده‌ایم. 

این بازگشت، نشانه‌ی پیروزی آنها نیست؛ نشانه‌ی آن است که ما در لحظه‌ی ضعف، از تداوم مراقبت دست کشیده‌ایم. 

چه بسیار باورها که نه با استدلال، بلکه با سستی اراده دوباره مجال حضور می‌یابند، و چه بسیار وسوسه‌ها که در روشنایی نیرو، کودکانه و بی‌جان‌اند، اما در سایه‌ی خستگی، چهره‌ای جدی و فریبنده می‌گیرند.

باید دانست که انسان تنها با یک‌بار غلبه، از دشمنی رها نمی‌شود؛ پیروزی، اگر به نگهبانی بدل نگردد، به فراموشی می‌انجامد. 

آنچه در درون ما خاموش می‌شود، همیشه نابود نشده است؛ گاه فقط منتظر لحظه‌ای است که دیدبانی ما سست شود. 

از این‌رو، خرد راستین نه در انکار بازگشت این افکار، بلکه در شناخت زمان ظهور آنهاست.

آنگاه که نیرو کم می‌شود، داوری نیز باید محتاط‌تر گردد، و وقتی توان تحلیل فرو می‌نشیند، انسان باید بیش از همیشه به آرامش، فاصله، و سکوت پناه ببرد.

زنهار که مغلوبشان نشویم؛

-س