آلتـــــــ∞ـــــــرو

«ندایِ‌راستینِ‌پسِ‌نقابِ‌ظاهرِ،چه‌زمان‌فرامی‌رسد‌که‌ضعف‌را‌ چون‌پیله‌ای‌فرسوده‌به‌کناری‌افکنی‌و‌فراسوی‌اخلاق‌گَله‌ای،‌ به‌اصالت‌خویش‌باز‌گردی؟»

V

می‌پرسم : حالت خوب است؟                می‌گوید :  وطن چه شد؟

می‌پرسم : بالینَت نرم است؟                 می‌گوید : وطن چه شد؟

می‌پرسم :  زَخمَت چه شد؟                   می‌گوید : وطن چه شد؟

           اشک می‌ریزم، هِق‌هِق‌کنان می‌پرسم : تنِ تو چه شد؟ 

می‌پرسد : تَنَم!؟                                     سکوت می‌کنم.

می‌گوید : سهمِ خاکِ وطن شد.              می‌گویم : دیدی پرواز آخرت شد؟ 

می‌گوید : عیبی ندارد.

برای وطن شد.

نوش جان وطن شد.

-کمند