آلتـــــــ∞ـــــــرو

«ندایِ‌راستینِ‌پسِ‌نقابِ‌ظاهرِ،چه‌زمان‌فرامی‌رسد‌که‌ضعف‌را‌ چون‌پیله‌ای‌فرسوده‌به‌کناری‌افکنی‌و‌فراسوی‌اخلاق‌گَله‌ای،‌ به‌اصالت‌خویش‌باز‌گردی؟»

《من خود بلای خویشم》

در خویش بسته‌چشمی، از خویشتن ستیزم

ز نگاهی در اینه ز خود کجا گریزم؟

از خویش اگر برونم باز آن منم که ماند  

هر جا روم به دنبال آن آشنای خویشم

-آیدا (الهام گرفته از دهلوی)